کوچک ۴ میلیمتری آخرین اطلاعات منتشرشده درباره «کوچک ۴ میلیمتری» را در ادامه بخوانید. سلام کوچولوی ۴ میلیمتری منالان که دارم حرفهایم را اینجا مینویسم، همزمان به یکی از کارهای دانی-خرسند گوش میدهم. ترکیبی رویایی از صدای محمدرضا شجریان و موسیقی هایی که انگار از دل بهشتی که وجود دارد، شنیده میشوند.امیدوارم شما هم بشنوید و از آن لذت ببرید، گرچه مطمئن نیستم، هنوز قادر به شنیدن موسیقی باشید.من و شاپور خیلی قبلتر از اینکه شما به بزرگی ۴ میلیمتر شوید، وجودتان را حدس زده بودیم. ما میدانیم که تو در دل من

زیباترین تصویر در این گزارش، تازه‌ترین اطلاعات درباره «زیباترین تصویر» را می‌خوانید. کوچولوی منشش روز پیش اتفاق عجیب و خارج از برنامه ای رخ داد. علائمی در بدن من دیده شد که میتوانست نشانه ی این باشد که حال شما خوب نیست.خیلی حال غریبی داشتم، نگران بودم و اشکهایم بی امان سرازیر میشد که نکند حال شما بد باشد. میدانی چرا حالی غریبی بود؟! چون من شما را نمیشناسم، ما هنوز ملاقات نکرده ایم و شما آنقدر کوچکی که وجودتان برایم غیرقابل لمس است. با این حال آن روز من از صمیم قلب اشک میریختم و نگران کسی بودم ک

و همچنان همه چیز راجع به شما است آخرین اطلاعات منتشرشده درباره «و همچنان همه چیز راجع به شما است» را در ادامه بخوانید. سلام مامان جانما امروز چندتا فعالیت دلچسب باهم کردیم، اول اینکه من توی حمام برای شما آواز خواندم. مرغ سحر خواندم، چند قطعه ی محلی خواندم، دوباره از استاد خواندم. شما با دقت گوش میدادید، حتی دلتان خواست و بعضی ها را دو بار برایتان خواندم.بعد از حمام هم، خودمان را روغن مالی کردیم که آن را هم خیلی دوست داشتید.بعد از آن فیلم شاپور را دیدیم که برایمان پیانو زده بود، خیلی خوشتان آمد،

احساس حبابی آخرین اطلاعات منتشرشده درباره «احساس حبابی» را در ادامه بخوانید. پسر عزیزم، دیشب به تاریخ ۷ ژانویه، ۱۹ دی ماه، پس از گذشت ۱۹ هفته و دو روز از بارداری ام، بالاخره من حرکات شما را در بدنم احساس کردم. توصیفش آسان نیست. انگار چیزی شبیه به حباب، در دلم جابه جا میشود. گاهی این حباب در جایش کمی فقط باد میکند و گاهی انگار سُر میخورد و جابه جا میشود. اول فکر میکردم، معده ام بهم ریخته تا اینکه شاپور گفت، این شما هستی که تکان میخوری. شب از این احساس غریب خوابم نبرد. انگار بدنم قادر به تمرکز بر

روایتی تکراری در این مطلب، جزئیات مربوط به «روایتی تکراری» ارائه شده است. سی و دو هفته و یک روز است که باردار هستم.همه چیز خیلی غریب است، قصه ی باردار بودن در شرایط جنگی و بمباران، قرار نبود قصه ی نسل ما باشد. من این قصه را از زبان مادرم و زنهای هم نسل او شنیده ام. من شنونده ی داستان های تکان دهنده ی آنها بوده ام، بی آنکه بدانم سرنوشت، چیزی مشابه برای من و زنهای هم نسل من رقم زده است.اوضاع بدی ست پسرم. بعدها برایت تعریف میکنم قصه اش را، همانطور که مادرم برای من تعریف کرد و همینجا آرزو میکنم این